ಬೆಳಗಾವಿ ಪದವೀಧರರೇ ಗಮನಿಸಿ: ಭಾರತದ ಉದ್ಯೋಗ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು – ನಿಮ್ಮ ಡಿಗ್ರಿ ಯಾಕೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ..?

ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪದವೀಧರರ ಸಂಖ್ಯೆ ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಾಗ್ತಿದ್ರೂ, ಅವರಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಉದ್ಯೋಗಗಳು ಸಿಗ್ತಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋದು ದೊಡ್ಡ ಚಿಂತೆ.

ಎಲೆಕ್ಷನ್‌ಗಳು, ಕ್ಲಾಶ್‌ಗಳು ಅಂತ ನಾನಾ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆಗಳು ನಡೀತವೆ. ಆದ್ರೆ, ಯುವಜನರಿಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವ ಜಾಬ್ ಬಗ್ಗೆ ಯಾಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಗಮನ ಕೊಡ್ತಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎಲ್ರೂ ಕೇಳ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಓದಿದವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗಿದೆ, ಆದ್ರೆ employable ಆಗಿರುವವರು ಅಷ್ಟೊಂದು ವೇಗವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಾಗ್ತಿಲ್ಲ.

ಈ ಜಾಬ್ ಕ್ರೈಸಿಸ್ ಇವಾಗ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ತಲೆನೋವಾಗಿದೆ, ಅದರಲ್ಲೂ ಪದವೀಧರರಿಗೆ ಇದರ ಎಫೆಕ್ಟ್ ಜಾಸ್ತಿ ಆಗ್ತಿದೆ.

ದಿಗ್ಗಾಜ ಪದವೀಧರರ ಹೆಚ್ಚಳ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗದ ಕೊರತೆ

ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಹೊಸದಾಗಿ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಪದವೀಧರರು ಹೊರಬರ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಆದ್ರೆ ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಾಗುವಷ್ಟು ಕೆಲಸಗಳು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಗ್ತಿಲ್ಲ.

ಸರ್ಕಾರ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ವಿಷಯಗಳ ಮೇಲೆ ಫೋಕಸ್ ಮಾಡ್ತಿದೆ, ಆದ್ರೆ ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿ ಬಗ್ಗೆ ಯಾಕೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡ್ತಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋದು ಎಲ್ಲರ ಪ್ರಶ್ನೆ.

ನಮ್ಮ ದೇಶ ಎಜುಕೇಟೆಡ್ ಆಗ್ತಿದೆ, ಆದ್ರೆ ಎಂಪ್ಲಾಯೇಬಲ್ ಆಗ್ತಿಲ್ಲ.

ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಪದವೀಧರರ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಿದ್ರೂ, ಒಳ್ಳೆ ಜಾಬ್ ಸಿಗೋದು ಮಾತ್ರ ಕಷ್ಟ ಆಗ್ತಿದೆ.

ಇದೆಲ್ಲಾ ಭಾರತದ ಉದ್ಯೋಗ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ (Job Crisis) ಒಂದು ಭಾಗ.

ಕಳೆದ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಉದ್ಯೋಗ ಚಿತ್ರಣ

ಕಳೆದ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಉದ್ಯೋಗದ ಸ್ಥಿತಿ ನೋಡಿದ್ರೆ, ಇದೊಂದು ಮಿಶ್ರ ಚಿತ್ರಣ ಅಂತ ಹೇಳಬಹುದು.

ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 6% ಇದ್ದ ನಿರುದ್ಯೋಗ ದರ, 2023-24 ರಲ್ಲಿ 3.2% ಗೆ ಇಳಿದು, ಮತ್ತೆ ಮಾರ್ಚ್ 2026 ರಲ್ಲಿ 5.1% ಗೆ ಏರಿದೆ.

ಕೋವಿಡ್-19 ಲಾಕ್‌ಡೌನ್ ಟೈಮ್‌ನಲ್ಲಿ ನಿರುದ್ಯೋಗದ ಸಂಖ್ಯೆ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗಿತ್ತು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಿಟೀಸ್‌ನಲ್ಲಿ. ಯಾಕಂದ್ರೆ ಬ್ಯುಸಿನೆಸ್, ಆಫೀಸ್‌ಗಳು ಬಂದ್ ಆಗಿ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನ ಕೆಲಸ ಕಳ್ಕೊಂಡಿದ್ರು.

ಆಮೇಲೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸುಧಾರಣೆ ಕಂಡ್ರೂ, ಸಮಸ್ಯೆ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಹೋಗಿಲ್ಲ.

ಕೋವಿಡ್ ನಂತರದ ಸವಾಲುಗಳು ಮತ್ತು ಯುವಜನರ ಭ್ರಮನಿರಸನ

ಕೋವಿಡ್ ನಂತರ ಕೆಲಸದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸುಧಾರಿಸಿದರೂ, ಮೂಲ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಹಾಗೆಯೇ ಉಳಿದಿವೆ.

ಸರ್ಕಾರ ಜಾಬ್ ಕ್ರಿಯೇಶನ್ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ರೂ, ಲೇಬರ್ ಮಾರ್ಕೆಟ್‌ಗೆ ಸೇರ್ತಿರೋ ಜನರ ಸಂಖ್ಯೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಕೆಲಸಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋದು ವಿಮರ್ಶಕರ ಮಾತು.

ಅದರಲ್ಲೂ ಯುವಜನರು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪದವೀಧರರು ಕಾಲೇಜು ಮುಗಿಸಿ, ತಾವು ಅನ್ಕೊಂಡ ಹಾಗೆ ಸ್ಟೇಬಲ್, ಒಳ್ಳೆ ಜಾಬ್ ಸಿಗ್ತಿಲ್ಲ ಅಂತ ನಿರಾಶರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಇವತ್ತು ನಿರುದ್ಯೋಗದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡೋವಾಗ, ಕೋವಿಡ್ ಶಾಕ್ ಮತ್ತು ಯುವಜನರಿಗೆ ಕೆಲಸ ಕೊಡೋಲ್ಲಿ ಇರುವ ಕೊರತೆ ಎರಡನ್ನೂ ನೋಡಬೇಕು.

ಇತ್ತೀಚಿನ ಡಾಟಾ ಏನ್ ಹೇಳುತ್ತೆ?

ಸರ್ಕಾರದ ಲೇಟೆಸ್ಟ್ ಡಾಟಾ ಪ್ರಕಾರ, ಭಾರತದ ನಿರುದ್ಯೋಗ ದರ ಜನವರಿ 2026 ರಲ್ಲಿ 5.0% ಇತ್ತು, ಫೆಬ್ರವರಿಯಲ್ಲಿ 4.9% ಗೆ ಇಳಿದು, ಮಾರ್ಚ್‌ನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ 5.1% ಗೆ ಏರಿದೆ.

ಅಂದ್ರೆ, ಪ್ರಾಬ್ಲಂ ಕಂಪ್ಲೀಟ್ ಆಗಿ ಹೋಗ್ಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಮಾರ್ಚ್‌ನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗಿದೆ.

ನಗರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ನಿರುದ್ಯೋಗ 6.6% ಇಂದ 6.8% ಗೆ ಹೆಚ್ಚಿದ್ರೆ, ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ 4.2% ಇಂದ 4.3% ಗೆ ಏರಿದೆ. ಎಂಪ್ಲಾಯ್‌ಮೆಂಟ್ ರೇಟ್ ಮತ್ತು ಲೇಬರ್ ಫೋರ್ಸ್ ಪಾರ್ಟಿಸಿಪೇಶನ್ ರೇಟ್ ಸಹ ಕಡಿಮೆ ಆಗಿದ್ದು, ಓವರ್ ಆಲ್ ಜಾಬ್ ಮಾರ್ಕೆಟ್ ದುರ್ಬಲವಾಗಿದೆ.

ಪದವೀಧರರ ಸುನಾಮಿ ಮತ್ತು ಗುಣಮಟ್ಟದ ಕೆಲಸಗಳ ಕೊರತೆ

ಇದೇ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಪದವೀಧರರ ನಿರುದ್ಯೋಗದ ಸಮಸ್ಯೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಮುಖ್ಯ ಆಗುತ್ತೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಸುಮಾರು 9 ಮಿಲಿಯನ್ ಪದವೀಧರರು ಹೊರಬರ್ತಾರೆ.

ಇದು ಚೀನಾ ಬಿಟ್ರೆ ವಿಶ್ವದಲ್ಲೇ ಎರಡನೇ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಸಂಖ್ಯೆ.

ಆದ್ರೆ, ಇಷ್ಟೊಂದು ಎಜುಕೇಟೆಡ್ ಯುವಜನರಿಗೆ ಬೇಕಾಗುವಷ್ಟು ಕ್ವಾಲಿಟಿ ಜಾಬ್ಸ್ ಸಿಗ್ತಿಲ್ಲ.

ತುಂಬಾ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಡಿಗ್ರಿ ಮುಗಿಸಿ, ಈಗಾಗಲೇ ಜಾಬ್ ಪ್ರೆಶರ್ ಇರುವ ಮಾರ್ಕೆಟ್‌ಗೆ ಎಂಟ್ರಿ ಕೊಡ್ತಾರೆ.

ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ 25 ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ವಯಸ್ಸಿನ ಸುಮಾರು 40% ಪದವೀಧರರು ನಿರುದ್ಯೋಗಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಯುವ ನಿರುದ್ಯೋಗ – ಗಂಭೀರ ಎಚ್ಚರಿಕೆ

ಸುಮಾರು 40% ಪದವೀಧರರು, ಅದರಲ್ಲೂ 25 ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ವಯಸ್ಸಿನವರು, ಕೆಲಸ ಇಲ್ಲದೆ ಇರೋದು ಒಂದು ಗಂಭೀರ ಎಚ್ಚರಿಕೆ.

ಇದು ಕೇವಲ ಸಾಮಾನ್ಯ ನಿರುದ್ಯೋಗದ ವಿಷಯ ಅಲ್ಲ, ಕೆಲಸ ಮಾಡೋಕೆ ರೆಡಿ ಇರೋ, ಓದಿರೋ ಯುವಕರಿಗೆ ಸೂಕ್ತ ಕೆಲಸ ಸಿಗ್ತಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋದನ್ನ ತೋರಿಸುತ್ತೆ.

ಲಕ್ಷಾಂತರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಓದಿದ್ರೆ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯುತ್ತೆ ಅಂತ ಅನ್ಕೊಳ್ತಾರೆ.

ಅವರು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಓದಿ, ಡಿಗ್ರಿ ಮುಗಿಸ್ತಾರೆ, ಒಳ್ಳೆ ಅವಕಾಶ ಸಿಗುತ್ತೆ ಅಂತ ಎಕ್ಸ್‌ಪೆಕ್ಟ್ ಮಾಡ್ತಾರೆ. ಆದ್ರೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಬಂದಾಗ, ತಮ್ಮ ಕ್ವಾಲಿಫಿಕೇಶನ್‌ಗೆ ತಕ್ಕ ಕೆಲಸ ಸಿಗ್ತಿಲ್ಲ.

ನಿಜವಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಲಿಂಗಭೇದದ ಪರಿಣಾಮ

ಕ್ವಾಲಿಫಿಕೇಶನ್‌ಗೆ ತಕ್ಕ ಕೆಲಸ ಸಿಗದೆ, ಕೆಲವರು ಕಡಿಮೆ ಸ್ಯಾಲರಿ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಒಪ್ಕೋಬೇಕಾಗುತ್ತೆ.

ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಕಾಂಪಿಟಿಟಿವ್ ಎಕ್ಸಾಮ್‌ಗೆ ತಯಾರಿ ಮಾಡ್ಕೊಂಡಿರ್ತಾರೆ.

ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ತಿಂಗಳುಗಟ್ಟಲೆ ಅಥವಾ ವರ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಕೆಲಸ ಇಲ್ಲದೆ ಇರ್ತಾರೆ.

ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ಕೂಡ ಇದರ ಪ್ರೆಶರ್ ಜಾಸ್ತಿ ಇದೆ.

ಡಾಟಾ ಪ್ರಕಾರ, ಮಾರ್ಚ್‌ನಲ್ಲಿ ನಗರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳಾ ನಿರುದ್ಯೋಗ 9.0% ಗೆ ಏರಿದ್ರೆ, ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ 4.1% ಗೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ.

ಗಂಡಸರ ನಿರುದ್ಯೋಗ ಕೂಡ ನಗರ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮೀಣ ಎರಡೂ ಕಡೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ.

ಕೇವಲ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳಲ್ಲ, ಇದು ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದ ಸಮಸ್ಯೆ

• ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದ ಕೊರತೆ
• ಕುಟುಂಬ ನಿರ್ವಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ಯೆ
• ದೇಶದ ಉತ್ಪಾದಕತೆಗೆ ನಷ್ಟ

ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಲಾಭಾಂಶ – ಶಾಪವಾಗುವುದೇ?

‘ಡೆಮೋಗ್ರಾಫಿಕ್ ಡಿವಿಡೆಂಡ್’ ಅನ್ನೋ ಪದ ಇಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಯುವ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಜಾಸ್ತಿ ಇದೆ, ಅದು ಒಂದು ಅಡ್ವಾಂಟೇಜ್ ಆಗಬೇಕು.

ಯಂಗ್ ದೇಶ, ವರ್ಕ್‌ಫೋರ್ಸ್ ಜಾಸ್ತಿ ಇದ್ರೆ, ಅದು ಸ್ಟ್ರಾಂಗ್, ಶ್ರೀಮಂತ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರೊಡಕ್ಟಿವ್ ಆಗಬಹುದು. ಆದ್ರೆ, ಅದು ಇಡೀ ಎಕಾನಮಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಜಾಬ್‌ಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ.

ಇಲ್ಲಾಂದ್ರೆ, ಇದೇ ಯುವ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಫ್ರಸ್ಟ್ರೇಶನ್, ಸ್ಟ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ನಿರುದ್ಯೋಗಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತೆ.

ಹಾಗಾಗಿ, ಜಾಬ್ ಗ್ಯಾಪ್ ಸರಿಪಡಿಸದಿದ್ರೆ, ಡೆಮೋಗ್ರಾಫಿಕ್ ಡಿವಿಡೆಂಡ್, ಡೆಮೋಗ್ರಾಫಿಕ್ ಡಿಸಾಸ್ಟರ್ ಆಗಬಹುದು ಅಂತ ಎಕ್ಸ್‌ಪರ್ಟ್ಸ್ ಎಚ್ಚರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಮುಖ್ಯ ಪಾಠ: ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸಗಳ ಕೊರತೆ

ಇಲ್ಲಿರೋ ಮುಖ್ಯ ಪಾಠ ಸಿಂಪಲ್. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಓದಿರೋ ಜನರಿಗೆ ಕೊರತೆ ಇಲ್ಲ.

ಬದಲಿಗೆ, ಓದಿರೋ ಜನರಿಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ‘ಒಳ್ಳೆ ಕೆಲಸಗಳು’ ಸಿಗ್ತಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋದೇ ನಿಜವಾದ ಸಮಸ್ಯೆ.

ಇದು ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಕೋರ್ ಪಾಯಿಂಟ್. ಸೋ, ಇವತ್ತು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ನಿರುದ್ಯೋಗದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡೋವಾಗ, ಎಷ್ಟು ಜನರಿಗೆ ಕೆಲಸ ಇಲ್ಲ ಅಂತ ಮಾತ್ರ ಕೇಳ್ಬಾರ್ದು.

ಎಷ್ಟು ಪದವೀಧರರು ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಎಷ್ಟು ಯುವಜನರು ಕಾಲೇಜಿಂದ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಗೆ ಹೋಗ್ತಿದ್ದಾರೆ ಅನ್ನೋದನ್ನ ಗಮನಿಸಬೇಕು.

ಇದು ಕೇವಲ ಸಾಮಾನ್ಯ ನಿರುದ್ಯೋಗ ಅಲ್ಲ, ಪದವೀಧರರ ನಿರುದ್ಯೋಗವೇ ದೊಡ್ಡ ತಲೆನೋವು. ಈ ಗ್ಯಾಪ್ ಸರಿಪಡಿಸದಿದ್ರೆ, ಭಾರತದ ಎಜುಕೇಶನ್ ಬೂಮ್ ಫ್ರಸ್ಟ್ರೇಶನ್‌ಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು.

ಕೊನೆಯ ಮಾತು:

ಒಟ್ಟಾರೆ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ, ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪದವೀಧರರ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ರೂ, ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಕೆಲಸಗಳು ಸಿಗ್ತಿಲ್ಲ. ಇದು ಕೇವಲ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳ ಸಮಸ್ಯೆ ಅಲ್ಲ, ಯುವಕರ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ, ಕುಟುಂಬದ ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ದೇಶದ ಪ್ರಗತಿಯ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವ ದೊಡ್ಡ ಸಮಸ್ಯೆ.

ಈ ‘ಗ್ರಾಜುಯೇಟ್ ಅನ್‌ಎಂಪ್ಲಾಯ್‌ಮೆಂಟ್’ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನ ಸರ್ಕಾರ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿ, ಕೂಡಲೇ ಪರಿಹಾರ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಾಂದ್ರೆ ನಮ್ಮ ಯುವಶಕ್ತಿ ಲಾಭಾಂಶದ ಬದಲಿಗೆ ಹೊರೆಯಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಬಹುದು. ನಿಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಕಾಮೆಂಟ್ ಬಾಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿ.

ಇದನ್ನು ಓದಿ:

ಬೆಳಗಾವಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೇ: PUC ಮುಗಿಸಿದ ತಕ್ಷಣ ₹30,000–₹50,000 ಸ್ಯಾಲರಿ ಜಾಬ್ಸ್ – ಸಂಪೂರ್ಣ ಗೈಡ್..!